Nie o tym będzie jednak ten artykuł – na ogólne jak i bardziej szczegółowe rozważania o systemach przyjdzie jeszcze w tym miejscu czas. Dzisiaj chciałem pochwalić się uniwersalnym komunikatorem z którego korzystam – Pidginem. Komunikator jak każdy inny, zapewne wielu z Was powie. Dlaczego więc właśnie ten?

Po pierwsze – bardzo ładnie współpracuje z ubuntowym Unity. Podłącza się pod ogólną ikonkę komunikacji oraz wyświetla ładne powiadomienia na ekranie. Rzecz naprawdę nie do pogardzenia. Po drugie – jak wynikło ze wstępu, są rzeczy, które robić muszę pod windowsem. Dążę do tego, by korzystać z jak największej ilości programów wieloplatformowych. Mam więc pod windowsem Libre Office, Gedit oraz wspomnianego już Pidgina. Po ostatnie wreszcie – to jest naprawdę dobry komunikator obsługujący wiele protokołów w tym tak zapomniane przez społeczność jak IRC.

Z łezką w oku wspominam początki internetu w Polsce. Siedzenie na modemie w tajemnicy przed rodzicami, zrywane połączenia z powodu podniesienia słuchawki w pokoju i właśnie IRC. Po tych czasach dawnej świetności niewiele zostało. Ludzie przerzucili się na komunikatory internetowe oraz serwisy społecznościowe. Są jednak duże grupy ludzi, którzy nadal z IRCa korzystają.

IRC jest popularny w środowiskach ludzi mniej lub bardziej związanych z informatyką. Czy to ze względu na tradycję, czy wygodę użytkowania i prostotę – trudno powiedzieć. Używany jest także w grach przeglądarkowych (tych bardziej dynamicznych) do komunikacji w grupach userów.

I tu kończy się ów przydługi wstęp. W tym artykule pokażę jak wygląda Pidgin, dlaczego warto go zainstalować oraz jak ustawić konta do współpracy z gadu oraz IRCem.

Dlaczego warto korzystać z Pidgina?

1. Jest zdecydowanie lżejszy niż gadu-gadu. Zgoda – zabiera bodaj aż 16 MB RAM (mój pierwszy komputer miał połowę tego), ale jest to wynik mizerny w porównaniu z np. oficjalnym gg (80 MB na start)
2. Działa szybciej – niejako pochodna pierwszego
3. Obsługuje wiele sieci – komunikator facebooka, tlen (wymaga wtyczki), komunikator Google, IRC i kupa innych, których nie ogarniam.
4. Działa na Windowsach i Linuxach (na niczym więcej nie testowałem )

W skrócie dla The Dragons – obsłużycie IRC i gg jednym programem – nie przegapicie już żadnej zbiórki będąc przy kompie.

Jak to ustawić?

Ze strony komunikatora pobieramy wersję odpowiednią dla komputera. Oczywiście można zainstalować program po swojemu, prostszą metodą np. [code]sudo apt-get install pidgin[/code]

1. Uruchamiamy program. Klikamy menu Konta -> Zarządzaj kontami
2. Klikamy dodaj.
3. Protokół: Gadu-gadu. W pole nazwa użytkownika wpisujemy nasz numer, hasło w polu poniżej, zapisz.
4. Kolejny raz dodaj.
5. Protokół: IRC, nazwa użytkownika i hasło (jeżeli mamy auth), serwer IRC (w przypadku TD: clanserver4u2.de.quakenet.org), na karcie Zaawansowane wypełniamy swój nick, zapisz.
6. OK
7. Menu znajomi -> dodaj konferencję…
8. Konto – wybieramy IRC, kanał – wiadomo, alias – nazwa, pod którą kanał będzie widoczny na liście kontaktów, ew. hasło jeżeli potrzebne, grupa – jeżeli ktoś używa grup kontaktów. Automatyczne dołączanie podczas połączenia konta – żeby nas automatycznie na kanał logowało. Zapisz

Podstawowa konfiguracja za nami. Teraz pozostała jedna rzecz. Włączymy dźwięk, gdy ktoś na czacie (w tym przypadku IRCu) napisze nasz nick. Działa też w przypadku slapów.

1. 1. Menu Narzędzia -> Preferencje
2. Karta dźwięki
3. W polu „zdarzenia dźwiękowe” zaznaczamy „Ktoś wymawia nazwę użytkownika na konferencji”
4. OK

Cieszymy się z prostego i wygodnego programu.

A jak to wygląda?

Wtyczka Widget Shortcode

Coś dla takich jak ja. Piszecie wtyczkę do wordpressa z widgetem. Nadchodzi czas, żeby światu ją zaprezentować i… jak? Można umieścić screenshoty, a można też tak jak TraktTV WordPress Widget udostępnić na żywca na stronie. Jak? Z pomocą przychodzi Widget Shortcode. Tworzy ona nowy sidebar, na który dodajemy widgety, które chcemy zademonstrować internautom. Pod każdym widgetem wtyczka umieszcza shortcode do użycia we wpisie lub na stronie. Użycie shortcode wyświetla nie cały sidebar, ale tylko pojedynczy widget. Czego chcieć więcej?

Nadeszło Google Drive

I… w sumie o nim zapomniałem. Nie widzę powodu, dla którego miałbym odejść od Ubuntu One. Oni to nie jest lepiej zintegrowane z Androidem (co jest bardzo dziwne), ani też nie ma więcej funkcji niż stare Google Docs (które nota bene jako online’owy edytor przydają się bardzo), ani też nie doczekało się klienta dla linuxów, co jest chyba małym skandalem. Jak pisze Teresa Wu, Google Drive Community Manager, wersja linuxowa jest w produkcji i powinna ukazać się niedługo.

Jak na razie – dla mnie od czasów Google Docs nie zmieniło się nic. Co nie znaczy, że w tej formie się nie przydaje.

Pomoc dla projektantów stron

Co zrobić, gdy potrzebujemy obrazka na projekt strony, by go pokazać klientowi? Obrazek zazwyczaj powinien mieć jakieś określone wymiary. Można oczywiście poszukać w zbiorach prywatnych (jak ktoś lubi bieganie z aparatem, to takowe zapewne posiada) ale, jak mówi prawo Murphy’ego, zapewne nasze obrazki nie będą odpowiednie. Można też na bardzo szybko skorzystać z serwisów online oferujących (za darmo) tzw. placeholder images. Zaproponuję 3:

Placekitten

Któż nie kocha zdjęć kotów? Zwłaszcza, gdy możemy otrzymać je w tak prosty sposób

[html]<img src=”http://www.placekitten.com/640/480/” />[/html]

dla obrazka kolorowego o wymiarach 640×480. Jest też opcja obrazków w skali szarości:

[html]<img src=”http://www.placekitten.com/g/640/480/” />[/html]

Czego chcieć więcej?

Flickr

Dla tych, co nie lubią kotów (lub projektują dużo stron i koty już im się znudziły), flickr otworzył własny serwis z placeholderami. Jako kolejne parametry podajemy w adresie szerokość, wysokość, tagi (tematykę zdjęcia), ew. skalę szarości lub kolejny obrazek z serii. Na ten przykład:

[html]
<img src=”http://flickholdr.com/200/300/sea,sun/3″ />
<img src=”http://flickholdr.com/200/300/bride/bw” />
[/html]

Pierwszy obrazek będzie zawierał słońce i morze (przynajmniej w teorii) i będzie trzecim wynikiem w wyszukiwaniu. Drugi z obrazków to czarno-białe zdjęcie panny młodej. Z własnego doświadczenia podpowiem, że tagi działają dość średnio, ale… czy to takie ważne.

Placeholdit – dla minimalistów

W wersji podstawowej wyświetla tylko szary prostokąt z wymiarami wypisanymi w środku. W wersji zaawansowanej możesz wybrać kolor i tekst.

[html]
<img src=”http://placehold.it/350×150″ />
<img src=”http://placehold.it/500×320&text=Tu+bedzie+kalendarz+kiedys+:)” />
[/html]

Miłego weekendu!

Na koniec zdradzę wam jeszcze małą tajemnicę – dlaczego uzyskanie pomocy w call center jest takie trudne:

English version below…

Posiadaczom konta na trakt.tv tłumaczyć nie trzeba. Info dla pozostałych: trakt to serwis pozwalający nadążać za emitowanymi serialami, odznaczać już dodane do własnej kolekcji oraz obejrzane odcinki, śledzić kalendarze itp. Obsługuje także filmy choć, trzeba przyznać uczciwie – nie jest to serwis adresowany wprost do kinomaniaków. Dodajmy do tego wszystkiego linki do IMDB, TVDB, TVRage i mamy całkiem fajny serwis.

Co daje widget

Dostępny niżej widget pozwala właścicielowi bloga chwalić się kilkoma ostatnio obejrzanymi filmami lub odcinkami ulubionych seriali. Na razie tylko tyle.

Instalacja

Instalacja jest trywialna

1. pobierz plugin
2. rozpakuj do katalogu plugins swojej instalacji WordPressa (domyślnie /wpcontent/plugins
3. uruchom w zapleczu
4. dodaj nowy widget, uzupełnij informacje o swój login i klucz API dostępny w ustawieniach trakttv

Co dalej?

Wersja druga będzie zawierać:

1. ustawienia wyglądu widgetu
2. oceny, które użytkownik wystawił obejrzanym tytułom
3. cacheowanie wyników po stronie wordpressa

w kolejnych wersjach plugin będzie rozbudowany o ocenianie z poziomu zaplecza wordpressa, być może dojdą kolejne widgety (kalendarz, watchlist) etc.

Changelog

Jak plugin będzie się rozwijał, to na pewno tutaj się pojawi

Jak to wygląda?

Działający widget znajduje się na moim całkiem luźnym i prywatnym blogu w prawej kolumnie. Zdjęcia:

Jeżeli plugin Ci się podoba i/lub chcesz wesprzeć jego rozwój – możesz to zrobić dobrowolną wpłatą:

English version

What’s widget for

This widget displays your last watched episodes/movies from trakt.tv

How to install

Really easy stuff

1. download plugin from WordPress Repository
2. unpack to your WordPress plugins  (default /wpcontent/plugins)
3. start the pulgin in dashboard
4. add the widget to your site, fill in your trakttv login an api key from trakttv settings

In the future

Next version shoud have

1. more settings including looks
2. user’s ratings
3. cache for faster response time

Later there may should be possibility to add movies to the list and rate them in wordpress dashboard, user’s calendar, possibly more widgets etc.

If you want any other function, leave it in the comment, I’ll think about it.

Changelog

There will be, when ther’ll be changes

How does it look?

You can see it running on my totaly private and not work related blog. Screenshots below:

If you like it and want it to be continuingly developed, please consider a small donation.

Przystępujemy do działania. Po pierwsze – w functions.php deklarujemy używanie naszego nowego menu:

[php]
register_nav_menu( ‘upper’, ‘Główne menu nawigacyjne’ );
[/php]

Następnie wklejamy kod menu w wybrane miejsce szablonu strony, najczęściej w header.php:

[php]

<nav>
<div class=”highnav”>
<div class=”wrapper”><?php
$args = Array (
‘theme-location’ => ‘upper’,
‘menu_id’ => false
);
wp_nav_menu( $args); ?> </div>
</div>
<div class=”lownav”>
</div>
</nav>
[/php]

Dodajemy style CSS

[css]
nav {
width:100%;
position:relative;
z-index:5;
}

nav .highnav {
width:100%;
background-color:#3d5837;
color:white;
height:29px;
}

nav .lownav {
background-color: #8ea48f;
color:black;
height:29px;
width:100%;
}
nav li {
float:left;
list-style:none;
margin:0;
z-index: 10;
}

nav .wrapper {
width: 980px;
margin: 0 auto;
}

.menu li {
height: 29px;
}

.highnav li a {
display:block;
color:#eeeeee;
text-decoration:none;
padding:0 10px;
line-height:29px;
}
.highnav li a:hover {
background-color:#8ea48f;
color:white;
}
.sub-menu {
position:absolute;
top: 29px;
left: 0;
height: 29px;
display: none;
}

.current-menu-item .sub-menu, .current-menu-parent .sub-menu, .current-post-ancestor {
display: block;
}

.sub-menu li a {
display:block;
color:#000000;
text-decoration:none;
padding:0 10px;
line-height:29px;
}
.submenu li a:hover {
color:white;
}
[/css]

I już prawie możemy się cieszyć działającą stroną. Pozostaje jeden problem: załóżmy, że w dolnym menu mamy archiwum kategorii wpisów. Po otwarciu dowolnego wpisu z archiwum – znika nam podmenu. Chodziłem długo z tym problemem, a uciekło mi rozwiązanie trywialnie proste – jQuery. Wklejamy powyższe gdzieś w sekcji head strony (ale poniżej importu jQuery):

[html]
<script type=”text/javascript”>
$(document).ready(function() {
$(„li:has(.current-post-ancestor)”).addClass(„current-menu-parent”);
});
</script>
[/html]

i już możemy cieszyć się w pełni funkcjonującym menu nawigacyjnym.

Problem jest dość ciekawy z praktycznego punktu widzenia. Takie menu widuję często na stronach dużych portali, nikt jednak (poprawcie mnie, jeśli się mylę) nie zdecydował się na opisanie jego budowy od początku do końca.

Optymalnym rozwiązaniem były właśnie własne typy postów. Jednak na moje, zdawałoby się dość typowe potrzeby (na dobrą sprawę jest to baza otagowanych linków z nazwami i datami), nie znalazłem żadnego gotowego i spójnego rozwiązania. Aby oszczędzić wszystkim poszukującym czasu i nerwów, będzie ono tutaj umieszczane w odcinkach:

1. Własne typy postów (właśnie to czytasz)
2. Przedefiniowanie typu postu – nie będzie to już coś w rodzaju wpisu, a rekord bazy danych
3. Własne taksonomie – tagi i kategorie dla własnych typów postów
4. Jak to praktycznie wykorzystać we własnym szablonie

Co to są własne typy postów

Jak zapewne wiesz, w WordPressie mamy dwa podstawowe typy danych – posty i strony. Podstawowa różnica - strony są hierarchiczne  - strona może mieć podstrony (co znajdzie swoje odzwierciedlenie np. w automatycznym menu), a posty mają taksonomie - domyślnie kategorie i tagi (kategorie są hierarchczne , tagi nie).

Własne typy postów umożliwiają wprowadzenie trzeciego (i następnych – nie ma tu ograniczeń) modelu danych na stronę. Ma to sens zasadniczo wtedy, gdy chcemy umieszczać na stronie coś nietypowego np. wskazana powyżej baza wyników. Na Wordcampie w Poznaniu padł (dość szeroko omówiony) przykład stworzonego systemu CRM na bazie WordPressa i własnych typów postów.

Kiedy nie będzie to potrzebne

Nie ma sensu używać własnych typów postów, jeżeli chcemy tylko zmienić sposób w jaki są one wyświetlane. Do tego może posłużyć format postu, a często nawet osobny szablon dla konkretnej kategorii czy tagu. Owszem, będzie to działać, ale to tak jak zwalczać muchy profesjonalną klapką z ultragiętką rączką i profilowaną rękojeścią wykładaną korkiem (za jedyne X XXX w telemarkecie). Będzie to działać, ale zwinięta gazeta sprawdzi się równie dobrze.

Gdzie zadeklarować własny typ postu

Szkoły są dwie. Pierwsza z nich proponuje plik functions.php w katalogu szablonu. Ma to pewien minus – jeśli zmienimy szablon, musimy ręcznie przenosić odpowiednie wpisy. Prawda jednak jest taka, że najczęściej nowy szablon będzie wymagał kilku plików do specyficznego wyświetlania własnych typów postów, więc nie będzie to duża różnica.

W drugim, technicznie bardziej poprawnym przypadku, umieszczamy nasz kod we własnym pluginie.

Jak wygląda deklaracja

[php]
add_action( ‘init’, ‘moj_cpt’ );

function moj_cpt() {
$labels = array(
‘name’ => __( ‘Książki’, ‘post type general name’ ),
‘singular_name’ => __( ‘Książka’, ‘post type singular name’ ),
‘add_new’ => __( ‘Dodaj nową’ ),
‘add_new_item’ => __( ‘Dodaj nową książkę’ ),
‘edit_item’ => __( ‘Edytuj książkę’ ),
‘new_item’ => __( ‘Nowa książka’ ),
‘view_item’ => __( ‘Zobacz książkę’ ),
‘search_items’ => __( Szukaj książki’ ),
‘not_found’ => __( ‘Nie znaleziono książki’ ),
‘not_found_in_trash’ => __( ‘Brak książek w koszu’ ),
‘parent_item_colon’ => ”
);

// Create an array for the $args
$args = array(
‘labels’ => $labels,
‘public’ => true,
‘publicly_queryable’ => true,
‘show_ui’ => true,
‘query_var’ => true,
‘rewrite’ => true,
‘capability_type’ => ‘post’,
‘has_archive’ => false,
‘hierarchical’ => false,
‘show_in_menu’ => true,
‘menu_position’ =>5,
‘supports’ => array( ‘title’, ‘editor’, ‘author’, ‘thumbnail’, ‘excerpt’, ‘comments’ )
);

register_post_type( ‘ksiazka’, $args );
}
[/php]

W przypadku gdy powyższe piszemy w pliku functions.php, nie musimy się bawić w funkcje i akcje, wszystko działa wpisane bez tego. Omówienia może wymagać opcja rewrite, jako ta najczęściej zmieniana, reszta jest dość oczywista.

Co więc jest z tym rewrite?

Wartość false oznacza, że nie stosujemy żadnych permalinków w przypadku tych wpisów. Jeżeli chcemy stosować permalinki, to parametrem będzie tablica z definicją permalinków. Najczęściej:

[php]
‘rewrite’ => array(‘slug’ => ‘ksiazki’)
[/php]

Do tej tablicy można także dodać ‘feeds’ => true aby włączyć RSS dla tego typu postów oraz ‘with_front’ => ‘false’ aby usunąć z permalinka przedrostek do adresu wpisów (np. „/blog/”)

A pozostałe pozycje

One są dobrze objaśnione w dokumentacji. Wspomnę tu jeszcze tylko, że‘has_archive’ z premedytacją ustawiłem na false. Dlaczego? O tym w odcinku czwartym – już wkrótce.

Masz pytania, uważasz, że którąś część opisałem zbyt skrótowo lub, nie daj Boże, błędnie? Daj znać w komentarzach.

Pierwsza i najważniejsza zmiana – zniesiony został limit 25 ‘hitów’ w 3 miesiące – w tej chwili oglądalność witryny nie ma żadnego znaczenia. Co więc ma?

Otóż rejestruje się domenę na zadany okres: od 1 do 12 miesięcy. Na 2 tygodnie przed końcem ważności domeny należy zarejestrować się na swoje konto i przedłużyć ważność na kolejne max 12 miesięcy – cały czas za darmo.

Niestety, olbrzymia popularność domen *.tk przyczyniła się do spadku ich znaczenia w wyszukiwarkach internetowych. Jeżeli nastawiasz się głównie na ruch z Google, taka darmowa domena przestaje być dobrym wyborem. Nie znaczy to jednak, że jest kompletnie bezużyteczna. Przykłady zastosowań, do których nie potrzebujesz niczego więcej:

1) Serwer np. do CounterStrike, czy Minecraft. To nie jest mój wymysł – ludzie naprawdę rejestrowali takie serwisy. Jeżeli masz stałe IP – wystarczą Ci DNSy dot.tk.

2) Dostęp do sieci domowej. Oczywiście, jeśli masz stałe IP, możesz obyć się bez. Jeżeli masz zmienne – jest DynDNS. Ale jeżeli tak jak ja pod domowym adresem masz serwer testowy z virtualhostami, obsługą subdomen i jeszcze kilkoma bajerami, to domena *.tk jest rewelacyjnym sposobem na łatwe z niego korzystanie z każdego miejsca.

3) Witryny o niskiej konkurencyjności w wyszukiwarce. Jakaś nisza lub wyszukiwanie na bardzo nietypowe hasło. Ew witryna otwierana z polecenia jak np. wyniki lokalnych turniejów brydżowych.

4) Witryny zamknięte jak np. sojusz czy klan w jakiejś internetowej grze, zbiór poradników itp.

Oczywiście powyższa lista nie wyczerpuje zagadnienia – ograniczeniem jest tylko Twoja kreatywność.  Jeżeli nie potrzebujesz ruchu z Google, domena *.tk jest dla Ciebie. Jeżeli potrzebujesz dodatkowo hostingu za darmo, spróbuj coraz lepiej działającego 000webhost.

Porównywarki cen w dół

Oficjalnie – za nieprzestrzeganie wytycznych dla webmasterów. Największe porównywarki cenowe w Polsce (nokaut, ceneo ipt.) wyleciały z pierwszych stron wyszukiwań. Przyznam szczerze dla konsumenta to, na razie, dobra wiadomość. Denerwowało mnie strasznie, gdy próbowałem wyszukać parametry jakiegoś sprzętu, a wszystko co dostawałem to nieaktualne listy linków do najtańszych sklepów.
Dlaczego miałoby to robić? Ponieważ samo szykuje usługę porównywarki cenowej. Czy to nie idzie za daleko? Czy poza Google jest jeszcze jakiś internet?Dlaczego to dobra wiadomość tylko na razie? Po pierwsze, Polak potrafi. Porównywarki, w ten czy w inny sposób, wrócą na czoło, chyba że… Google zablokuje je na stałe.

Google Maps przegrywa we Francji

No, może poza tym że nasze sądownictwo do poziomu europejskich dziwactw dobiło już dawno.Kolejny wyrok sądu z kategorii dziwnych. Tym razem nie u nas, ale u naszych żaby jedzących przyjaciół. Tamtejszy sąd uznał, że Google Maps udostępniając mapy wysokiej jakości za darmo stosuje dumping wobec firm francuskich i nakazał zapłatę na rzecz poszkodowanych 500 tys €. Jakieś komentarze, bo mnie nic mądrego do głowy nie przychodzi.

Google Docs otrzymało aktualizację

Chwalą się dumnie na blogu, tylko czy jest czym? Nie dość, że nie wstydzą się, że po latach dostępności usługi wreszcie jest możliwość pracy offline na urządzeniach mobilnych, to jeszcze się tym wszem i wobec chwalą.

Z innych aktualizacji, chyba niedawnych, doszła opcja wysłania dokumentu z Google Docs jako załącznik – bardzo fajnie.

Pozostaje mi tylko czekać na jeszcze jedną, równie istotną aktualizację. Kiedy wreszcie edytor zacznie obsługiwać tzw. twardą spację?

No to teraz posłuchajmy muzyki

Po cichu na polski rynek wszedł serwis Dreezer. Pozwala on… słuchać muzyki. Można przeszukiwać ogromną (acz oczywiście ograniczoną) bazę po wykonawcach, tytułach albumach itp, a także słuchać spersonalizowanych stacji radiowych. Dostępne są także off-line’owe odtwarzacze na urządzenia przenośne. Cena wersji premium 14,99 – 29,99 PLN – całkiem przystępna. Oprócz tego wersja darmowa, pozwalająca na odsłuch pierwszych 30 sek. utworów oraz (chyba) wyżej opisanych personalizowanych stacji.

Dla wahających się – wymagane konto na Facebooku. Pierwsze 15 dni pakietu premium+ bez żadnych zobowiązań – gratis.

Zacznijmy więc od ACTA

Z upoważnienia premiera, w imieniu polskiego rządu umowę podpisała ambasador Polski w Japonii, Jadwiga Rodowicz – o tym jest głośno w mediach. Uporządkujmy trochę ten szum informacyjny. Dlaczego ACTA jest groźna?

1. Jest bardzo ogólna. Jej przepisy dają duże pole do interpretacji, brak w niej chociażby definicji własności intelektualnej. Przy zapędach Apple do patentowania wszystkiego co się rusza lub nie (np. ‘tablet w kształcie prostokąta z zaokrąglonymi narożnikami’, ‘odblokowanie ekranu przez przesunięcie palca’ czy różne kształty baterii w urządzeniach mobilnych – również trójkąty, kwadraty i prostokąty) tworzy się bardzo szerokie pole do nadużyć.
2. Bzdurą jest to co opowiada premier, że ACTA nie zmienia polskiego prawa. Zgodnie z art. 91 pkt 2. Kontytucji RP taka umowa, po ratyfikacji przez sejm i prezydenta, staje się źródłem prawa ważniejszym od ustawy! Do czego to prowadzi? Na przykład nie trzeba dużo czekać. Sąd w Wielkiej Brytanii zdecydował o ekstradycji studenta, który prowadził amatorską stronę z linkami do transmisji telewizyjnych, witrynę zgodną z prawem brytyjskim zaznaczmy. Na podstawie umowy międzynarodowej zostanie on ekstradowany do USA, gdzie będzie osądzony za piractwo (bo tam jest to zakazane). Można spodziewać się pokazowego charakteru procesu, więc wyrok w okolicach maksymalnego (10 lat więzienia) nie powinien nikogo zdziwić.
3. „ACTA nie wchodzi w życie, rozpoczniemy debatę przed jej ratyfikacją” – tak obiecuje premier. Tymczasem VaGla (a traktuję go jako pewne źródło praktycznie w każdej sprawie na styku prawodawstwa i internetu) pisze, że na pytanie co będzie jak Polska nie ratyfikuje ACTA usłyszał odpowiedź „byłby to wstyd”.  Tak więc rząd po raz kolejny w tej sprawie podjął decyzję i teraz tylko nam mydli oczy.

To teraz na pocieszenie: Europejski Trybunał Sprawiedliwości uznał, że ACTA łamie Kartę Praw Podstawowych. Co prawda Polska nie jest sygnatariuszem karty, ale jeżeli w Europie się nie da ACTA wprowadzić, może premier nie będzie czuł się zobligowany wybiegać przed szereg z ratyfikacją.

Chcesz wiedzieć więcej? Poczytaj

U Roberta Gwiazdowskiego

U Piotra VaGli Waglowskiego o ACTA a także o motywach i wymówkach rządzących

Mecenas Wojciech Wojciechowski dla Głosu Szczecińskiego

Ze względu na tematykę bloga, poruszam tu tylko aspekty dotyczące internetu. Tymczasem ACTA jest o wiele szersza. Stąd np. protestują Lekarze bez granic.

To teraz o zabezpieczaniu własnych stron

Przynajmniej tych postawionych na WordPressie. Marcin Pietrzak na iWorks podaje gotową receptę na plik robots.txt. Odpowiednio przygotowany plik zawiera instrukcje dla robotów wyszukiwarek. Dzięki nieindeksowaniu części plików zabezpieczamy nasze strony przed wyciekiem informacji np. o wrażliwej na atak wtyczce. Naprawdę, warto u siebie wdrożyć.

Jak zachowuje się Googlebot

Poradników jest bez liku. Robots.txt, przekierowania, canonical, duplicate content etc. Wszystko to ładnie zebrane i w formie infografiki prezentuje State of search.

Google+ się rozwija

Można już tworzyć strony firmowe. Po pewnym czasie doszła też możliwość nadawania im wielu administratorów. Teraz na swoim blogu Google+ chwali się nowymi badgami na strony. Teraz w jednym polu znajdują się przyciski ‘dodaj do kręgów’ i ‘+1′.  Ponieważ wyszukiwanie Google coraz bardziej skłania się ku społeczności i materiałom udostępnianych przez znajomych, na pewno wkrótce będą one wdrażane na wielu firmowych stronach.

Na Google da się wpływać

Nie wiem dokładnie jaki związek to miało, z włamaniami na stronę KPRM, ale prezentuje się godnie Niestety, wszystko już wróciło do normy

W Stanach Zjednoczonych społeczeństwo wręcz „nie dało żyć” swoim wybrańcom. Zasypywali oni kongresmenów i senatorów stosami maili i telefonów do biur aktywnie wyrażając swoje zaniepokojenie i sprzeciw. Tak masowego i bezpośredniego protestu nie można było po prostu zlekceważyć. Bez pieniędzy z Hollywood trudno jest prowadzić i wygrywać kampanie wyborcze, jednak bez poparcia społecznego jest to po prostu niemożliwe. Logika prosta, często obawa o własne stanowiska polityków zadecydowała o tym, że ustawy ‘antypirackie’ zostały wycofane.

A u nas? Walczymy przeciwko ACTA. U nas to niestety w większości protesty nieorientujących się w temacie dzieci neo i ataki na rządowe strony. Taka eskalacja przemocy niczemu nie służy, a już na pewno nie przekona rządzących, że warto usiąść do rozmów! Poradziłbym teraz, aby otworzyć stronę sejmu i chociaż w krótkich słowach napisać do posła ze swojego regionu. Niestety, jest to niewykonalne, strona nie działa. Ilu z Was zna adresy e-mail lub chociaż nazwiska posłów ze swojego regionu?

Aktualizacja 22.01.2012 12:41

Dorota przywróciła mi wiarę w ludzi i społeczeństwo obywatelskie. Poniżej otrzymany od niej wzór maila, którego można wysłać do wyprańców wybrańców naszego narodu, a w załączeniu lista adresów e-mail posłów.

Szanowna/Szanowny Pani/Panie Poseł.

Jestem prostym człowiekiem i chciałbym wyrazić swoje zaniepokojenie zapowiadanym przez Radę Ministrów podpisaniem Umowy handlowej dotyczącej obrotu towarami podrobionymi między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, Australią, Kanadą, Japonią, Republiką Korei, Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, Królestwem Marokańskim, Nową Zelandią, Republiką Singapuru, Konfederacją Szwajcarską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki zwaną ACTA.

Porozumienie było ustalane w sposób niejawny przez ponad dwa lata. Dostęp do jego treści był ograniczony i opierał się na tzw. przeciekach m.in. na publikacjach serwisu Wikileaks.

Istotne informacje dotyczące jego ratyfikacji Komisja Europejska publikowała na ostatniej stronie raportu Departamentu Rybołówstwa mającego już w samej nazwie nikły związek z obrotem towarami, znakami handlowymi i szeroko pojętą własnością intelektualną.

Należy zaznaczyć, że porozumienie było ustalane wśród polityków piastujących urzędy z mianowania, a nie wśród reprezentantów wybranych w demokratycznych wyborach.

Podobne akty prawne tj SOPA i PIPA wprowadzane równolegle w Stanach Zjednoczonych Ameryki zostały szeroko oprotestowane jako sprzeczne z podstawowymi prawami obywatelskimi.

Do podstawowych postanowień ACTA należy możliwość zatrzymania z własnej inicjatywy czyli bez wyroku sądu partii towaru importowanego na podstawie wątpliwości co do jego legalności. Narusza to swobodę prowadzenia działalności gospodarczej i grozi znacznymi stratami przedsiębiorców wskutek przetrzymania ich własności co ogranicza czasowo kapitał spółki. W skrajnych przypadkach decyzja celnika może powodować upadłość.

W ustawie pojawia się wiele wyrażeń nieścisłych jak ‘w rozsądnym terminie’ co daje służbom prawo do nieograniczonego przetrzymywania towaru, mowa również o ‘rozsądnej kaucji’. Te i wiele innych stwierdzeń daje szerokie pole do interpretacji i nadużyć.

Na szczególna uwagę zasługuje sekcja piąta umowy o dochodzeniu i egzekwowaniu praw własności intelektualnej w środowisku cyfrowym.

Ustawa umożliwia wydanie nakazu udostępniania danych osobowych abonenta sieci Internet przez dostawcę na podstawie podejrzeń o naruszenie praw autorskich (sekcja 5, §27 pkt5). Jest zaprzeczenie zasady domniemania niewinności i może uczynić przestępcą każdego zanim zapadnie wyrok. Naraża to obywateli m.in. na utratę dobrego imienia jak i celowe dręczenia oskarżeniami i wymaga dowodzenia swojej niewinności.

ACTA chroni de facto interesy wąskiej grupy mając niekorzystny wpływ na jakość życia przeciętnego obywatela dając korporacjom narzędzia do ataku oskarżeniami na podstawie jedynie podejrzeń.

Proszę o dokładne zapoznanie się z Umową, a w szczególności sekcją piątą i podjęcie wszelkich możliwych kroków, by nie doszło do podpisania tego zamachu na wolność.

Jezeli Pani/Pan lub Pani/Pana partia opowie sie za ACTA, nigdy Pani/Pan ani Pani/Pana partia nie dostanie mojego glosu w jakichkolwiek wyborach.

—

Z poważaniem,
Twoje imię i nazwisko

Dzięki protestom wielkich, chyba dotarło do świadomości polityków, że ta ustawa może wyrządzić więcej złego niż dobrego. Co więcej, zrozumieli to również twórcy m. in. oprogramowania, którzy na piractwie ponoszą dotkliwe straty. Logiczne rozumowanie widać nie dotarło jeszcze do Hollywood.

Jaki będzie los europejskiej ACTA? Czy UE pójdzie w ślady USA? A może po prostu wszystko będzie jak zawsze. Powtórzy się historia z ciastkami – uchwalą prawo, którego i tak nikt nie będzie przestrzegał…